MAÇA Karşılaşma Alanı: Dara Antik Kenti
12.10.2026 | 19:00-20:30
“Yakınlığı dünyayı bilme yöntemlerimden biri olarak nasıl kullanabilirim?” sorusu üzerine şekillenen Somatik Bir Labrotuvar: Bedenleşen Yakınlık, yakınlık kavramını yalnızca duygusal yakınlık, kişilerarası bağ ya da mahremiyet üzerinden değil, kendi duyusal deneyimimize erişebilme kapasitesi ve ilişki kurma biçimleri üzerinden araştırdı.
Maya Ela Uyğun, transdisipliner sanatçı ve beden terapistidir. Resim eğitimiyle başlayan sanat yolculuğu dans, performans, seramik, heykel, fotoğraf, yazı ve ses çalışmalarıyla çok katmanlı bir pratiğe evrilmiştir. Araştırmalarını anlam, yas, rüya, ritüel, beden, insan-ötesi varlıklar ve dönüşüm odağında sürdürür. Kendini bir organizma olarak tahayyül ederek yaşamı zamanın katmanlarında taşır, bağ kurmanın yollarını arar. Algıyı ve süreci önceleyerek araştırma temelli katılımcı atölyeler kurgular.
“bitki ile insan arasında
göğsünde bir hayvanın nefesini taşıyor
benim bedenim nerede başlar?
nefes al, nefes ver
belki de yeryüzünün derisi
arıyor, henüz bilmiyor
örümcek ağlarının içinde zamana teslim ol”
Bu araştırmada beden, yakınlığın yalnızca taşıyıcısı değil, aynı zamanda onun gerçekleştiği ve algılandığı alandır. Yakınlık bir duyguya indirgemek yerine dikkat, duyum, temas, ağırlık, nefes, hareket, bekleme, karşılıklılık, rıza ve mesafe gibi bedensel olaylar aracılığıyla araştırılır. Çalışmada yakınlık ve mesafe, dokunma ve temas, dinleme ve karşılık verme, yaklaşma ve geri çekilme, sınır ve geçirgenlik, görünür olma ve saklı kalma gibi karşıtlıklar ve geçişler üzerinden yakınlığın bedensel olarak nasıl oluştuğunu incelenir. Laboratuvar, yakınlığın ne zaman başladığını, neyin bir teması yakın hale getirdiğini merak eder. Aynı zamanda kişinin kendi bedeniyle kurduğu ilişkiyi, başka bir bedenle kurduğu ilişkiyi, beden ile mekân arasındaki ilişkiyi ve yaşam ile kurulan bağları birlikte ele alır.
“Somatik Bir Labrotuvar: Bedenleşen Yakınlık”, yakınlık hakkında konuşan bir atölyeden çok yakınlık kavramını beden deneyimi ile araştırmak üzere yapılandırılmıştır. Yakınlığın bedende nasıl ortaya çıktığını gözlemleyen, deneyen ve bedenle yeniden düşünen bir somatik araştırma alanıdır.
Defne Umut
Yakınlaşma denemesinin titrek kırılganlığı içinde cesarete açılmak, korkarak yüzmek, yüzmek için yüzmek, denizi sevmek suyu sevmek-bilinmezliğinden ürkmeye rağmen, suyun içini dibini bilememeye rağmen. Karşıdan gelecekle karşının tepkisiyle ilişkili yakınlaşmak ve sadece senin istemin niyetin özenin yeterli değil, bu hassaslığın içinde karşıyı ve kendini gözeten dengeli bi cesaret gerekiyor. Algı açıklığı, odak, niyet, gözetmek ve değişebilirlik. İlişki derinliği ilişkilenme derinliği ile bağlantı pratiği oldu.
İlayda Tunca
Düğüm olan eller
Kimin parmağı kimin
Ya da hepsi parmak işte
Ama bu çok soğuk olurdu
Sıcaktan kaçarsan, metalsen
Erir gidersin diye donmak daha kolaydır
Donarak donarak uyuya kalan
Bir et beden
Aslında kan demirden sıcaktır
Derin Uludağ
Nem
Taş kaya kemik
Ten temas
Ter
Parça bağ
Çıplak ayak
Güneş
İzlenince gözler kısılı bakış dar
Aslında rahat ve yan yana
Çünkü kemik ve taş
Herkeste ortak
Başlayan ve biten
Öylece devam eden
Öyleyse aynı
Nefes
Asuman
Nefes almayı unutma, kendini de dünyayı da unutuyorsun bu yüzden bazen nefes almıyorsun. Dokunmak çok zor geliyor canlı birine kendime başkasına, temas etmek. Yapmacık geliyor kendimi zorlama. Öyle durmak istiyorum. Yürümek yer değiştirmek bile istemiyorum. Vücudumla bir bağım yok pek. Vücudum uzak bana çok uzak. Yürümek zor. Hareket ettirmek zor. Sabit duruyor. Görmüyorum. Bakıyorum ama başka yere aslında bakışımın olduğu yere değil. Ben nereye baktığımı bilmiyorum. Ne kendimin ne başkasının farkında değil gibiyim. Ne zaman bu kadar uzaklaştım. Nefes almayı unutacak kadar. Uzaklaşmak neden çok zor bu kadar dokunmak ağlamak hatırlamak kalmak yürümek hareket etmek temas etmek bakmak değiştirmek. Vücudumu burada tutmak yaşamak ve burda kalmak neden zor neden sürekli bu ağırlık çok ağır hissediyorum vücudum bana yük gibi geliyor her şey ağırlık hissettiriyor sadece çıplak olmak istiyorum hiçbir şey hissetmek istemiyorum ayağım parmaklarım taşa değsin yeter ama ağırlığı kendimi hissetmek istemiyorum görülmek rahatsız etmiyor ama bana bakışları görmek istemiyorum baksınlar ama ben bunları fark etmek istemiyorum kimseyi görmek istemiyorum izole olmak istiyorum. Yok olmak istiyorum.